rechten en plichten

Beste Hondenliefhebber,

Dit bericht gaat over de plichten en rechten om met een hond ‘ los ‘ ( onaangelijnd ) te wandelen. Zowel het verleden, het heden, de toekomst en mijn visie hierop komen aan bod.

Laat me beginnen met de aangelijnde hond. Als ik een nieuwe pup heb dan probeer ik een positieve associatie met het lijntje te maken. De pup vindt het leuk om aangelijnd te worden. Volgende stap is het meelopen aan het lijntje. Ook hier steek ik veel energie in om mijn hondje te leren dat meestappen zonder trekken een heel leuke oefening is. Na veel ( leuk ) oefenen is  ‘ aangelijnd wandelen ‘ een normaal onderdeel geworden van het dagdagelijkse leven van mijn hond.

Het is  voor een hond een heel moeilijke oefening. Ons wandeltempo is namelijk veel te traag voor de gemiddelde hond. Een hond leeft ook in een wereld vol geuren. Hij ruikt gemiddeld 200 x beter dan de mens. Het is een wereld die we ons niet kunnen voorstellen maar wel heel belangrijk voor een hond. Tijdens de aangelijnde wandeling zien en ruiken we deze geuren niet en dit zorgt voor frustratie bij de hond. Ook kan hij aan de lijn zijn energie helemaal niet kwijt. Je hebt honden in alle kleuren, soorten en gewichten maar één ding hebben ze allemaal gemeen. Ze moeten namelijk eens goed kunnen rennen. Ook kan je aangelijnd geen leuke oefeningen zoals apporteren en andere  zoekspelletjes doen. De uitspraak “ een gezonde geest in een gezond lichaam kenden “ kenden de oude Romeinen al. Wel om onze hond gezond van lichaam en geest te houden is het noodzakelijk om soms vrij te kunnen rondrennen.

Het is dus een ( natuurlijk ) recht, maar naast rechten zijn er ook plichten. Een hond mag ook tijdens de vrije wandeling geen overlast bezorgen. De vrije hond moet opgevoed zijn. Hij mag niet tegen mensen opspringen, niet jagen achter wild, niet rennen achter fietsers, joggers, sociaal zijn tegenover ruiters en gehoorzamen op het eerste verzoek.

Respect is dus een belangrijk woord. Ook vind ik dat het nodig is om je loslopende hond altijd even bij je te roepen als je andere mensen tegenkomt. Niet alle mensen zijn ( spijtig genoeg ) hondenvrienden. Het kan ook zijn dat ze angst hebben voor honden of slechte ervaringen. Door je hond even bij je te roepen getuig je van respect. Ook bij ontmoetingen met andere honden is het belangrijk dat de honden even tijd krijgen om te wennen aan elkaars aanwezigheid. Het is dus belangrijk dat honden van puppy af aan leren om met andere honden om te gaan zodat ze later weten hoe de hondenetiquette in elkaar zit. Mijn hond Nell heeft er bvb. een hekel aan als er een hond rechtstreeks op haar afstormt en pardoes op haar springt. De onbeschofterik wordt direct weggesnauwd wegens ontactvol. Honden zijn meesters in communicatie maar ze moeten het wel eerst leren.

En natuurlijk moeten honden niet altijd los lopen. Er zijn natuurlijk kwetsbare gebieden waar het noodzakelijk is om je hond aangelijnd te houden en natuurlijk ook op gevaarlijke plaatsen zoals centra en langs drukke straten.

Laten we even naar het verleden gaan. Ik heb ongeveer 30 jaar honden en in het verleden steeds 2 of 3. Ik woon in Blauberg-Herselt een prachtig gebied om met honden te wandelen. Ik ga elke dag wandelen en ken dan ook elk paadje in de verre omgeving. Niettegenstaande het feit dat mijn honden meestal los zijn heb ik in die 30 jaar tijd nog nooit een bekeuring of berisping gekregen. De boswachters waren tolerant. Als ze je niet kenden dan spraken ze je aan en vertelden dat de hond eigenlijk aan de lijn moest. Maar je kon praten met die mensen en belangrijk, zij zagen ook dat je een gehoorzame hond had en deden alleen moeilijk tegen de mensen wiens hond overlast gaf, zoals het hoort!!!

De ellende is eigenlijk begonnen aan de kust. Het probleem “ geen poep op de stoep “ waar ik volledig achtersta want wie loopt er graag in een souveniertje van een hond en stapt dan bvb. in zijn auto. Dit probleem werd genegeerd door menig ( onverantwoord ) hondenbezitter. De oplossing van de overheid ( zoveel mogelijk resultaat met zo weinig mogelijk middelen ) was kinderlijk eenvoudig. Geen honden betekent geen uitwerpselen. Voilà, probleem opgelost. Het verbod voor honden op bepaalde plaatsen. Het begon op de wandeldijk, dan het strand voor de dijk, dan nog grotere stukken strand. De periode van het verbod werd steeds groter. De boetes worden steeds groter. Het is nu zover dat als je in de zomer met je hond naar  zee wil dat je een hele studie moet maken, van welke regels gelden er in welke gemeente. Probeer op het strand maar eens te zien waar de gemeentegrenzen zijn! Onaanvaardbaar is dit, zowel door de chaos aan regels, als voor het feit dat je zelfs met een goed opgevoede aangelijnde hond niet meer welkom bent. Pure discriminatie!!!

Maar de ellende beperkt zich niet alleen tot de kust maar verspreid zich langzaam als een virus door het land. Enkele maanden geleden las ik in het gemeenteblad een artikel van de lokale bos en natuurverantwoordelijken dat er wegens een toename van overlast veroorzaakt door loslopende honden er maatregelen genomen zouden worden ter bescherming van. En ze vroegen hulp aan de plaatselijke gemeentebesturen en politiediensten. Ze creëerden een sfeer van ( fictieve ) onveiligheid om hun maatregelen verkocht te krijgen aan het grote publiek. Begin maart kwam er in onze gemeente een nieuw politiereglement waarin heel duidelijk omschreven staat dat honden op alle openbare wegen en plaatsen ten alle tijden aangelijnd moeten zijn. Je kan denken van “ tja zo was het vroeger ook al “ maar dat was buiten de waard gerekend. Op alle toegangspoorten tot domein “ hertberg “ ( Herselt ) en domein “ de beeltjens “ ( Westerlo ) werden icoontjes gemonteerd met een aangelijnde hond . Er wordt veel gecontroleerd en beboet. Van een tolerant beleid werd er direct overgegaan naar een “ zero tolerance “ beleid. Er is geen dialoog mogelijk, de wet is de wet.

Onlangs verscheen een nieuwe wandelkaart “ in de provincie vlaams brabant, de hagelandse heuvels “. Het eerste wat me opviel was dat er enkele zones opstaan waar je helemaal niet mag komen met een hond, zelfs niet aangelijnd!

Bij navraag geven ze als reden dat er schapen of runderen staan en dat het dan logisch is dat er een hondenverbod is. Ik heb dan even heel beleefd uitgelegd dat je met een goed opgevoede hond overal kan komen en dat het hondenverbod belachelijk is.

Mensen die nu denken “ ach waar ik woon loopt het wel niet zo’n vaart “ herinner ik graag de uitspraak van Bredero ; “ het kan verkeren “, en snel ook.

Daarom een blik op de toekomst en de hoofdreden van dit bericht. Hoe zit het met de toekomst? Hoe kunnen we tot een gulden middenweg komen waar overheid en hondenbezitter zich in kunnen vinden? Daarom geef ik enkele suggesties;

 

  1. Laten we meer tijd en moeite steken in de socialisatie, opvoeding en training van onze jonge honden. Puppy’s en jonge honden moeten opgevoed worden in de dagdagelijkse praktijk en niet alleen op het hondenschoolpleintje. Hondenscholen trekken dikwijls veel te snel de kaart van de wedstrijden ( wat natuurlijk ook leuk kan zijn en nppdzakelijk voor mensen die gtaag één of andere vorm van hondensport beoefenen )) i.p.v. te voorzien in een doorgedreven jonge hondenopleiding. Stop met jonge honden eindeloos achter elkaar te laten zitten en liggen.  Leer ze vooral hoe zich te gedragen in alle normale dagdagelijkse situaties. Verbeter de kwaliteit van puppycursussen. Ga alleen met je jonge hond naar trainingen die gericht zijn op een positieve integratie van de hond in een voor hem moeilijke wereld. Een wereld die hij leert kennen,begrijpen en vertrouwen. Leer praten met je hond en vergeet vooral niet te luisteren.
  2. “ Verander de wereld, begin bij jezelf “. Soms zien we de splinter in iemand anders oog wel, maar niet de balk in eigen oog. Laten we zelf het goede voorbeeld geven. Wees een ambassadeur voor de hond. Een sociale, goed opgevoede hond is het beste alternatief. We kunnen zo alle argumenten van de not believers ontkrachten.
  3. Eis een tolerant beleid. De wet naar de letter toepassen werkt niet, is onsociaal en ondemocratisch. Een goed opgevoede hond die op de wandelpaden blijft veroorzaakt geen hinder of overlast. Berisp en beboet het “ kaf “ dat tussen elk “ koren “ zit.
  4. Zorg voor losloopwandelingen. Gemarkeerde wandelpaden waar een gedisciplineerde hond wettelijk mag loslopen. Verspreid deze informatie zodat mensen met honden overal kunnen gaan wandelen zonder de wet te overtreden.
  5. De overheid schermt met “ losloopzones “. Hier in Herselt is er één. Een stukje bos van enkele are dat omheind werd. Als ik er met Nell naartoe gaan en zeg dat ze vrij mag, dan kijkt ze me aan en gaat even plassen ( ze denkt dat het een hondentoilet is zoals in bungalowparken ), komt dan terug, kijkt me aan en zegt dan “ en gaan we dan nu wandelen “ ? Als ze de wet willen toepassen dat kan enkel losloopwandelingen ( nr. 4 )  een klein beetje een serieus alternatief zijn.
  6. Uitreiken van een losloopbrevet. Een hond die slaagt in een aantal proeven ( sociale proeven, opvoedingstesten, trainingsopdrachten enz. ) krijgt een attest waarmee hij ‘ los ‘ mag wandelen. Overheid, hondenscholen, gedragstherapeuten kunnen samen een structuur opstarten. Het zou de mensen ook motiveren om meer tijd te investeren in opvoeding en training.

Ik probeer het probleem in de media te brengen. Ik ben al naar de plaatselijke gemeentepolitiek geweest. Ik probeer de plaatselijke en nationale pers aan te spreken.

Er moet over gepraat en gedebatteerd worden. Daarom een op oproep aan jullie.Gebruik de sociale media zoals facebook en twitter. Richt facebookgroepjes op. Sticht hondelwandelclubjes.Ptobeer in je eigen gemeente het losloopbeleid bespreekbaar te maken bij de plaatselijke politiekers.

We hebben in deze problematiek elkaar nodig. Als enkeling staan we nergens. In België zijn er volgens de laatste cijfers tussen  de 1,6 miljoen honden!!!

We hebben dus een sterk wapen, we zijn met velen.

Als we willen dat er nog plaats, ruimte en tolerantie is, als we willen dat de maatschappij onze hond aanvaardt dan zullen we actie moeten ondernemen en de beste manier is om zelf het goede voorbeeld te geven. Socialiseer je hond, geef hem de opvoeding die hij nodig heeft zodat hij weet hoe zich te gedragen, waar hij ook is, in welke situatie hij zich ook bevindt. Train hem zodat hij weet wat je van hem verwacht.